Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/3835 K.2019/14562

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Kurulan hükmün sanık hakkında hukuksal bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir hüküm olmadığı gibi, 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinde sayılan hükümlerden de olmadığı, davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için daha sonra verilecek hüküm ya da kararlarda lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilmeyeceği, bu bağlamda, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 15/07/2010 tarihli karar denetim süresi içinde sanığın yeniden suç işlediğinden bahisle aynen açıklanmış ise de.

CMK’nın 231/7. maddesinde "Açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde, mahkûm olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilemez." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak, sanık hakkında 11 ay 24 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, 11 ay 24 gün hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine karar verildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olsa da, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar,

hüküm niteliğinde olmadığından kazanılmış hakka konu olmayacağı da gözetilerek, sonuç cezanın hapis cezası olarak bırakılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,