Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/3874 K.2019/16249

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ...'ün temyiz istemi hakkında yapılan incelemede

Sanığın 20/11/2018 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 21/11/2018 tarihli, 2015/149 Esas, 2015/182 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yoklukta verilip, 11/05/2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 20/11/2018 tarihinde temyiz eden sanık ...'ün temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.