Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/3922 K.2019/16117

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın soruşturma aşamasındaki 27/05/2014 tarihli beyanında, müştekinin otomobilinin açık kimlik ve adreslerini bilmediği ... adlı şahıslarca çalındığını öğrenince, bu şahıslara aracı çaldıkları yere geri bırakmalarını söylediğini belirttiği, ancak 26/05/2014 tarihli tutanağına göre, müştekinin 21/05/2014 tarihinde saat 04.30 sıralarında otomobilinin yerinde olmadığını görünce şikayetçi olduğu, aynı gün sabah saatlerinde Shell benzinlik istasyonu yanında bulunan büfe sahibinin aracın ruhsatını bularak müştekiye teslim ettiği, müştekinin aracını saat 12.00 de terk edilmiş vaziyette bulduğunu karakola bildirdiği,

bunun dışında aracın nasıl bulunduğu konusunda başka bir bilginin yer almaması karşısında; mahkemece müştekiye aracı nasıl bulduğu sorulmadan, “sanığın hazırlık aşamasında suça konu aracın bulunduğu yeri göstermek suretiyle aracın şikayetçiye iadesini sağladığı” şeklindeki yetersiz gerekçe ile sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E.,

2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.