Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/4237 K.2019/10214

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocukların olay tarihinde gündüz vakti müştekinin ... isimli iş yerine girip iki adet el arabasını çalıp giderken kesintisiz takip sonucu yakalanmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 35/2, 31/2, maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri gereğince hesaplanan 4 yıllık dava zamanaşımının, 10.03.2015 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,