Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/4261 K.2019/9809

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

02/04/2015 tarihli sanığın, temyiz talebinin reddine dair ek kararın “Tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılmak” suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; tebliğ işleminin CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığı anlaşıldığından, 02/04/2015 tarihli ek karara yönelik 12/05/2015 tarihli temyiz isteğinin süresinde olduğu,

sanığın 27/03/2015 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/04/2015 tarihli kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;