Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/4404 K.2019/15585

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, müştekinin otoparka yıkatmak amacıyla anahtar ile birlikte bıraktığı aracı otoparktan alarak çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu nazara alınmadan aynı kanunun 141/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Sanığın müştekinin Ziraat Bankasında bulunan hesabına 3.000 TL yatırarak iadeyi sağladığının 18.02.2015 tarihli banka dekontundan anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmi iade nedeniyle müştekiden kısmi iadeye rızasının olup olmadığı açıkça sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2-4 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,