Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/4686 K.2019/9493

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ile konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını da işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı halde, bu suçlarla ilgili karar verilmediği anlaşılmakta ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

1-Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi karşısında, sanık ...'un suç atma niteliğindeki soyut beyanları dışında, sanığın atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nın 165. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,