Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/4783 K.2019/15769

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın soruşturma aşamasındaki ifadesinde; arkadaşı olan sanığın ...

İşhanı önünde bulundukları sırada, sanığın kız arkadaşının yanına gideceğini söyleyerek kendisinden cep telefonunu istediğini, kendisinin de cep telefonundan sim kartını çıkarıp cep telefonunu sanığa verdiğini, sanığın bir saat sonra getireceğini söyleyerek telefonu alıp gittiğini, ancak geri getirmediğini, kovuşturma aşamasındaki ifadesinde ise; ağabeyinin arkadaşı olan sanığın, birisini arayacağını söyleyerek kendisinden cep telefonunu istemesi üzerine sim kartını çıkarıp verdikten sonra sanığın telefonu alıp kaçtığını, bir saatliğine vermiş olmadığını belirterek beyanları arasında çelişki yaratmış olsa da;

katılanın aşamalardaki beyanlarından, katılan ile sanık arasında hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunmadığı, sanığın en başından beri kastının cep telefonu çalmaya yönelik olup zilyetliğini devralmadan mal edinmesi ve olayın açık alanda gerçekleşmesi nedeniyle eylemin TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden,

katılanın aşamalardaki beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra suç vasfının değerlendirilmesi gerektiği hususunda tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5231 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;