Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/479 K.2019/5426

2018/380 (E) ve 2018/108 (K) SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ... müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede

Sanık ...'nın kısa kararın açıklandığı 14/05/2018 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafi istemediğini belirttiği gibi, 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı halde, sanık ... için bozmadan önce görevlendirilmiş olan müdafii Av. ...'a gerekçeli hükmün tebliği üzerine müdafii tarafından karar temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin sanık ... hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı gözetilerek, yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce görevlendirilen ve temyize hakkı bulunmayan sanık müdafii Av. ...'ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında mahkemenin 16/04/2013 tarihli ve 2012/978 Esas, 2013/222 Karar sayılı kararıyla kurulan hüküm ile sanık ... hakkında mahkemenin 14/05/2018 tarihli ve 2018/380 Esas, 2018/108 Karar sayılı kararıyla kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/05/2018 tarihli ve 2018/380 Esas, 2018/108 Karar sayılı, sanık ... hakkında açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararda, ruhsat kaydı ... adlı kişi adına kayıtlı olup dosya içeriğine göre sanık ...'e ait olduğu beyan edilen ve suçta kullanılan.... plakalı araç ile ilgili olarak verilen müsadere kararının hukuki geçerlilikten yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hüküm tarihinde aynı yargı çevresinde bulunan .... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'e duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 16/04/2013 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak sanık ...'in savunma hakkının kısıtlanması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçunun ögelerinin farklı olduğu;

sanık ...'nın diğer sanıklar ..., ..., ... ile birlikte 14/02/2005 günü gece saat 01.00 sıralarında, mağdura ait kamyonun kilitli ve muhkem olan yakıt depo kapağına zarar verip açarak 240 litre 432,00 TL (pek hafif) değerinde mazot çaldıkları ve başka aracın yakıt depo kapağını açtıkları sırada yakalanan sanık ...'in suçu ikrar edip yer göstererek mağdura iadeyi sağladığının anlaşıldığı olayda, mağdurun şikayetinin bulunmaması nedeniyle mala zarar verme suçundan ayrıca hüküm kurulamayacağı da gözetilerek;

sanık ...'in eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522 (pek hafif), 523 maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 168/1 maddelerine uyan suçu oluşturduğu, eylemin ikiden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesi uyarınca yukarı hadden uygulama yapılması gerektiği de dikkate alınarak her iki kanuna göre verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe kanunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık ... hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

Sanık ... lehine kabul olunarak, uygulamanın 765 sayılı TCK'nın hükümlerine göre yapılmasına karşın, takdiri indirime ilişkin uygulama sırasında 765 sayılı TCK'nın 59. maddesi yerine 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi ile uygulama yapılması, mahsup yönünden 765 sayılı TCK'nın 40. maddesi yerine 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesiyle uygulama yapılması ile karma uygulama yapılmak suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,