KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/4917 E., 2019/17318 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydına göre ... Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2009 gün ve 2009/44 E- 2009/72 K sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilip 27.02.2013 tarihinde kesinleşen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, ...3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.07.2011 gün ve 2011/111 E- 2011/279 K sayılı ilamına konu 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında ...
Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2009 gün ve 2009/44 E- 2009/72 K sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilip 27.02.2013 tarihinde kesinleşen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/4917, K. 2019/17318, 7 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama