Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/4962 K.2019/16083

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/168 E. ve 2013/118 K. sayılı ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği;

ancak sanığın adli sicil kaydına göre Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2013 tarih, 2012/1374 E. 2013/58 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilmiş 01/03/2013 tarihinde kesinleşen 2 yıl hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarih, 2013/168 E. ve 2013/118 K. sayılı ilamının bütün olarak tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından sanık hakkında Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarih, 2013/168 E. ve 2013/118 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2013 tarih, 2012/1374 E. ve 2013/58 K. sayılı sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilmiş 01/03/2013 tarihinde kesinleşen 2 yıl hapis cezasına ilişkin kararın mükerrirliğe esas alınmasına,