Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/499 K.2019/2534

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay 22. Ceza Dairesi’nin 21.10.2015 gün ve 2015/8018-5910 sayılı ilamının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na 11.11.2015 tarihinde teslim edildiği ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın sanık aleyhine 11.12.2015 tarihinde yaptığı itirazının 5271 sayılı CMK’nın 308/1. maddesine göre süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın hırsızlık suçundan beraatine dair verilen 23.06.2011 gün ve 2010/1095 – 2011/387 sayılı kararın katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 22. Ceza Dairesi’nin 21.10.2015 gün ve 2015/8018-5910 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesinin ardından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.12.2015 tarih 6-2011/277020 numaralı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE, Yargıtay 22. Ceza Dairesi’nin 21.10.2015 gün ve 2015/8018-5910 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre.

07.04.2009 günü saat 09:00 sıralarında katılana ait araç içinden bir adet cep telefonu çalındığı, IMEI numarası belli olan ... marka cep telefonunun 12.04.2009 günü saat 21:05’te bir kez hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen... tarafından kullanıldığının tespit edildiği,...’ın bahsi geçen cep telefonunu ...İletişim isimli iş yeri sahibi sanık ...’dan satın aldığına dair belge ibraz ettiği, sanığın ise aşamalarda üzerine atılı suçu işlemediğini savunduğunun anlaşılması karşısında; katılanın teşhisi ile sanığın hırsızlık suçunu işlemediğinin tespit edildiği de nazara alınarak,

eylemin TCK'nın 165.maddesinde düzenlenen suç eşyasının kabul edilmesi veya satın alınması suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi,