Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/5048 K.2019/15951

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin oğlu olan ve tanık olarak ifadesi alınan ...'ın soruşturma aşamasındaki ifadesinde, suça konu bisikleti hırsızlık olayı öncesi çalışmış olduğu ...... isimli iş yerinin arkasındaki garaj olarak kullanılan yere kilitleyerek bıraktığını beyan ettiği, ancak suça konu bisikletin sabit bir yere mi kilitlendiği, yoksa sabit bir yerden bağımsız olarak direksiyon, teker vb. yerlerinden mi kilitlendiğine dair bir beyanının bulunmadığı,

yine suça konu bisikletin çalındığı yer ile ilgili olarak suç vasfının belirlenmesine yönelik de mahkemece yapılan bir tespitin bulunmadığının anlaşılması karşısında, suça konu bisikletin sabit bir yere mi kilitlendiği yoksa söz konusu kilidin bisiklet üzerinde mi olduğu hususu tanık ...'dan sorularak,

ayrıca suçu işlenildiği yerin bina eklentisi dahilinde bir yer olup olmadığı hususunda da gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre, suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işlenildiği yerin bina eklentisi dahilinde olduğunun ya da bisikletin açıkta bırakılmasına rağmen sabit bir yere kilitlendiğinin tespiti halinde suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan aynı Kanun'un 142/1-b maddesinin uygulanması,

suça konu bisikletin sadece kendi üzerinde bulunan bir kilitle kilitlenmek suretiyle açıkta bırakıldığının tespiti halinde ise TCK'nın 141/1 maddesinin uygulanması ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,