Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/5217 K.2019/15856

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Karar tarihinde, duruşma salonunda hazır edilen sanığın yüzüne karşı verilen 15.04.2015 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde, CMK'nın 263'ncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığın 28.04.2015 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK’nın 142/2-h yerine 142/1-h olarak yanlış yazılması ve suç tarihinin 30.01.2015 yerine 22.02.2015 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanığın sorgudaki beyanları ve dosya kapsamına göre; suçun gece saat 03.00-04.00 arasında işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin, konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken aynı Kanun’un 116/4. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.