Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/5288 K.2019/9212

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre, sanığın gece sayılan saat 01:10 sıralarında müştekiye ait inşaattan demir malzemeleri alarak hırsızlık suçunu işlediği ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenmekle yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın, müştekiye ait inşaatın önünde duran inşaat demirlerini çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.