Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/5309 K.2019/10909

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı Yasa'nın 491/4, 102/3-4. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suçlara uyan 142/1-b, 66/1-e maddelerinin ayrı ayrı bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı süresi bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının,

denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.02.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26.11.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;