Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/5320 K.2019/10959

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Suça sürüklenen çocuğun 05/05/2015 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz başvurusunda da bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 25/05/2015 tarihli, 1999/2322 Esas, 2003/86 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun istinabe mahkemesinde 23/10/2000 tarihli savunmasının zorunlu müdafii huzurunda alınmış olması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun kendisine müdafii atandığından haberdar olduğu ve esas mahkemede suça sürüklenen çocuk için atanan zorunlu müdafiinin yokluğunda verilen hükmün, müdafii Av. ...’e 29/04/2003 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın müdafii tarafından temyiz edilmemesi üzerine mahallince kesinleştirme işleminin yapıldığı,

kararın yasa yolu bildirimi kısmında "Temyiz yolu açık olmak üzere...” kararın verildiği belirtilip, temyiz süresi, başlangıcı ve mercii hususu gösterilmemiş ise de suça sürüklenen çocuk müdafii olan avukatın yapmış olduğu avukatlık mesleğinin gerektirdiği yasal yükümlülük gereği temyiz başvuru süresinin başlangıcını, süresini ve başvuru şekillerini bilmesinin zorunlu olduğu da gözetilerek,