Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/5473 K.2019/6436

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın mağdura ait park halindeki ve kapıları kilitli olan aracın camını kırarak araçtan oto teybini çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

sanık hakkında bozma kararından önce kurulan 20/02/2007 günlü ilk hükümde hükmolunan hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 02/11/2010 gün ve 2010/14257 Esas, 2010/17256 Karar sayılı ilamıyla CMK’nın 231/5-14.maddelerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulması karşısında, her ne kadar daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle hapis cezasının ertelenmesine yasal olanak bulunmamakla birlikte,

bozma öncesindeki erteleme kararının sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, bu defa verilen hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,