Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/5535 K.2019/15984

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tüm aşamalarda; suça konu motosikleti açık kimlik bilgilerini bilmediği bir şahsın bıraktığını, kendisinin hırsızlık suçunu işlemediğini savunması karşısında; suç tarihi ile motosikletin bulunduğu tarih arasında geçen uzun süre de dikkate alındığında sanığın motosikleti çaldığına dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı, ancak eyleminin bu hali ile TCK’nın 165/1. maddesindeki suç eşyasının kabul edilmesi suçu kapsamında değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Müştekinin saat 19.00 sıralarında park ettiği motosikletinin saat 21.00 sıralarında yerinde olmadığını fark ettiği, bu haliyle suçun gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 143. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,