Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/5541 K.2019/16474

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, mahkemenin zincirleme suç hükümlerine ilişkin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 142/2 ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 43/1 maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım uygulanırken cezanın 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası yerine 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi, sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.