Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/5555 K.2019/9801

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınması veya alınmaması halinde gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesinin 01/06/2005 ile 08/07/2005 tarihleri arasında yürürlükte olan ve suça sürüklenen çocuk lehine olan şekline göre, suç tarihinde 15-18 yaş arasında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, anılan madde gereğince 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

3-Bozmadan önce verilen 01.02.2008 tarihli kararda tayin olunan hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği ve bu kararın sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi nedeniyle ertelemenin sanık için kazanılmış hak olduğu gözetilmeden tayin olunan hapis cezasının ertelenmemesine karar verilerek 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,