Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/5573 K.2019/16496

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığın, Bilfa isimli bilgisayar üzerine faaliyette bulunan firmada çalıştığı dönemde, suça konu bilgisayarı ikinci el değeri olarak belirtilen 350,00 TL yerine 200,00 TL gibi bir ücretle satın almasının hayatın olağan akışına uygun olduğu, ayrıca bu alışveriş sırasında, ... isimli şahıstan kimlik fotokopisi ile adres ve telefon numarasını aldığının da anlaşılması karşısında, sanığın suça konu bilgisayarı suç eşyası olduğunu bilerek satın aldığına ilişkin mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-24/10/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b-Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" hükmü uyarınca, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmek suretiyle hükmün değiştirilmesi,