Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/5748 K.2019/10956

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/2-son, 61, 522 (pek hafif) maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddeleri ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 35, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında,

dava zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Kanun'un 102/4. maddesi uyarınca hesaplanan ve 14/10/2009 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 23/12/2009 tarihinde duran ancak deneme süresinde ikinci suçun işlendiği 27/08/2013 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 5 yıllık asli dava zamanaşımının ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 07/02/2006 tarihinden 28/05/2015 tarihli karar tarihine kadar geçtiği belirlenerek yapılan incelemede;