Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/5882 K.2019/19921

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Müşteki ... müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde :

01.10.2015 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 04.11.2015 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin ve hırsızlık ile tehdit suçlarının zilyet müşteki ...'a karşı işlendiğinin ve bu itibarla bu suçların mağdurunun müşteki ... olmayıp, müşteki ... olduğunun anlaşılması karşısında; müşteki ...'ın katılan sıfatı almasının da hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği gözetilerek, verilen hükmü müşteki ...’ın temyiz etmeye hak ve yetkisi olmadığından, o yer Cumhuriyet savcısının ve adı geçen müştekinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında tehdit ve sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Gerekçe ve kabule göre; tehdit suçuna ilişkin uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1c. maddesi yerine aynı Kanun'un 106/1. maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş; tehdit eyleminin birden fazla kişi ile birlikte işlendiği gözetilerek, sanık hakkında TCK 106/2-c madde hükümlerine göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan 2 yıl 1 ay hapis cezası kısa süreli olmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık suçunu işlediğine veya diğer sanığın hırsızlık suçuna iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeter nitelikte kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,