KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/589 E., 2019/10335 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydına göre Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2007 tarih, 2007/584 E. 2007/869 K. sayılı ilamı ile verilmiş 20/01/2009 tarihinde kesinleşen 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2008 tarih ve 2006/395 E. 2008/225 K. sayılı ilam ile 04/04/2012 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından sanık hakkında Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2008 tarih ve 2006/395 E. 2008/225 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2007 tarih, 2007/584 E. 2007/869 K. sayılı ilamı ile verilmiş 20/01/2009 tarihinde kesinleşen 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezasına ilişkin kararın mükerrirliğe esas alınmasına,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/589, K. 2019/10335, 11 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama