Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/6270 K.2019/18823

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... ve ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-İddianamede sanık ... ve suça sürüklenen çocuğun müştekilere ait halı sahanın soyunma odasında bulunan eşyaları çalmasından dolayı TCK'nın 142/1-b ve 143 (suça sürüklenen çocuk için ayrıca aynı Kanun'un 31/3. maddesi) maddelerinden dolayı cezalandırılması talep edildiği, sanık ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin oluşa uygun şekilde, iki farklı müştekiye karşı gerçekleştirilip iki ayrı suç oluşturduğu kabul edildiği halde, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca 2 kez cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2-24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanık ...'un eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,