Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/6334 K.2019/17829

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, 03.10.2018 tarihli dilekçesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümleri temyiz etmesi üzerine, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı hakkında, Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.10.2018 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve hükmün kesinleştiği anlaşılmakla, temyizin kapsamının kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, suça konu ilköğretim okulundaki idari odadan üç adet cep telefonu çalması şeklindeki eyleminin, kamu kurumu niteliğindeki binanın içerisinde gerçekleşmiş olması karşısında, suç tarihi itibariyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesinin uygulanması gerekirken, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki bentteki suçun öngördüğü cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.