Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/6517 K.2019/9717

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında daha ağır cezayı içeren Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2009 tarih ve 2006/803. - 2009/640 esas sayılı 04/06/2009 tarihinde kesinleşen, 26/02/2012 tarihinde infaz edilen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2009 tarih ve 2008/229- 2009/192 esas sayılı kararının mükerrirliğe esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2009 tarih ve 2006/803. - 2009/640 esas sayılı 04/06/2009 tarihinde kesinleşen, 26/02/2012 tarihinde infaz edilen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına,