Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/6532 K.2019/19268

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen hükmün, katılanın kovuşturma aşamasında ifadesinde bildirdiği adresine, bilinen adreste tebliğe ilişkin Tebligat Kanunu’nun 10. ve 21/1. maddelerine göre tebliği yerine, doğrudan MERNİS şerhi yazılarak aynı Kanun’un 21/2. maddesine göre 04/05/2015 tarihinde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması karşısında, katılan vekilinin 12/05/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek; üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu ve katılan vekilinin temyiz isteminin ise hırsızlık suçundan verilen beraat kararına ve mala zarar verme suçundan da mahkumiyet verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Katılan vekilinin, sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet verilmesi gerektiğine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında, katılana yönelik olarak mala zarar verme suçundan kamu davası açılmadığı ve mahkemece de bu suçtan verilmiş herhangi bir hüküm bulunmaması karşısında, ortada incelenecek bir hüküm bulunmadığından, katılan vekilinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde :