Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/6579 K.2019/12715

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.12.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26.06.2013 günü yeniden işlemeye başladığı,

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 143, 116/4, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2, 67/3-4. maddelerinde öngörülen zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan Turgutlu A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükümlerin açıklandığı 10.03.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,