Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/6904 K.2019/12094

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 30/06/2015 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 02/07/2015 tarihli, 2014/20 Esas, 2014/87 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu;

yokluğunda verilen hükmün, sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10/1. maddesi ve aynı Kanun’un 21/1. maddesine göre gerekli araştırma yapılarak tebliği yerine, doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre 24/03/2014 tarihinde yapılan tebliğ işlemi geçersiz olduğundan, sanığın öğrenme üzerine sunduğu 30/06/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;