Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/7138 K.2019/19739

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte yargılanmasının yenilenmesi ve temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme yetkisinin ilgili Yargıtay dairesine ait bulunduğunun anlaşılması ile sanık hakkında verilen 30/06/2015 tarihli eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulüne dair ek kararın yok hükmünde olduğu ve sanığın yokluğunda verilen hükmün, 28/12/2011 olan tebliğ tarihinde askerlik görevini yapması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üstüne yapılması gerekirken bilinen son adresine yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla sanığın 01/05/2015 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın, müştekiye ait eşyaları gündüz vakti evinin bahçesindeki depodan çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin 29/11/2011 olan karar tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,