Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/7415 K.2019/18631

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde; 20.01.2015 tarihinde verilen hükmü, CMUK’nın 310/3 maddesinde öngörülen 1 aylık temyiz süresi geçtikten sonra, 27.02.2015 günü temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II-Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan sırasıyla 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 2 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 7 ay 20 gün hapis cezası olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından,

sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesi gereğince ceza verilmesi gerekirken TCK’nın 116/2. maddesi gereğince ceza verilip TCK’nın 116/4. maddesinin uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.