Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/7474 K.2019/18336

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mağdurun beyanına göre kuyumcu dükkanından 13 altın yüzüğün düşük gramajlı yüzüklerle değiştirildiği, 26/12/2014 tarihli yakalama ve teşhis tutanağına göre de sanık ...'nın çantasında yakalanan altın yüzüklerden 4 tanesinin mağdura ait olduğunun tespit edildiği, mağdurun 25/03/2015 tarihli duruşmada ikinci olaydan yaklaşık iki hafta sonra sanıkların ailesi olduğunu söyleyen 3-4 kişinin gelerek zararını karşıladığını söylemesi ve ikinci olayın suç tarihinin 24/12/2014 günü olup iki hafta sonrasının da 07/01/2015, iddianamenin kabul tarihinin ise 25/02/2015 günü olması karşısında;

gerçekleşen kısmi iade nedeniyle mağdurdan kısmi iadeye rızasının olup olmadığı açıkça sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Adli emanetin 2015/9 sırasında kayıtlı olan suça konu yüzüklerden mağdura ait olduğu tespit edilen 4 adet yüzüğün mağdura iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,