Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/751 K.2019/10899

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Suç tarihi itibariyle sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen hapis cezasının alt sınırının 5 yıl olduğu gözetilmeden temel cezanın 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2. 16.12.2014 tarihli yakalama, üst arama, muhafaza altına alma ve teslim tutanağına göre, sanığın yakalandığı esnada içerisinde sim kart olmadan suça konu telefonu teslim ettiğinin ve bu haliyle müştekiye iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle müştekiye kısmi iadeye muvafakatının olup olmadığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,