Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/7558 K.2020/5223

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında, mahkemenin 13.04.2015 tarihli ve 2010/1267 Esas - 2015/325 Karar sayılı kararında, sanıkların bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine karar verilerek, hükmün temyizi neticesi dosyanın dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

1-Sanık ...'ın 21.05.2015 havale tarihli temyiz dilekçesi ile 13.04.2015 tarihli hükmü temyiz etmesine karşılık mahkemenin 08.06.2015 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin reddine dair karar vermesi üzerine hükmün ilk olarak sanığın bildirdiği adrese gönderilmesi gerekirken usule aykırı şekilde doğrudan mernis adresine tebliğinin sağlandığı gözetilerek, Dairemizin 23.12.2019 tarihli dosyanın eksiklik giderimine ilişkin yazısına yönelik mahkeme yazı cevabına binaen dosyada yapılan incelemede; sanığın önce bildirdiği adresine 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca tebligatın gönderilmesi,

iade gelmesi haklinde adres kayıt sistemindeki adres en son adres kabul edilerek aynı Kanun'un 21/1 maddesi uyarınca tebliğin sağlanması ancak tebliğ imkansızlığı halinde aynı Kanun'un 21/2 maddesi uyarınca şerh düşülerek tebliğ işleminin sağlanması gerekmesine rağmen isabetli şekilde ilk olarak "..." adresine gönderildiği ve iade gelmesi üzerine belirtilen usule aykırı olarak tebligatın doğrudan mernis şerhli olarak sanığın mernis adresi olan "..." adresine gönderildiğinin anlaşılması karşısında.

08.06.2015 tarihli ek kararın sanığa belirtildiği şekli ile usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek;