Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/7609 K.2019/19505

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasından aynı Kanun’un 143. maddesi gereğince yarı oranda artırım yapılırken 1 yıl 6 ay yerine 2 yıl hapis cezasına, devamında TCK’nın 62. madde uyarınca 1/6 indirim yapılırken 1 yıl 3 ay yerine 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasından aynı Kanun’un 143. maddesi gereğice yarı oranda artırım yapılarak 1 yıl 6 ay hapis cezasına, devamında TCK’nın 62. madde uyarınca 1/6 indirim yapılarak 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan, Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanık ...’ın yokluğunda verilen ve 15.05.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine dair tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a. Sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca hükmolunan ayrı ayrı 1 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılması gerekirken, bir kat oranında arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b. Oluşa ve dosya içeriğine göre sanık ...’in suça doğrudan diğer sanık ... ile birlikte katıldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 37. maddesi gereğince cezalandırılması yerine, aynı Kanun’un 39. maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla cezasından indirim yapılması sonucu eksik ceza tayini,

c. 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanık ...’ın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

d. Kabule göre de;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hapis cezası kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine aykırı davranılması sonucu sanık ... hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,