Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/7812 K.2020/64

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

21/04/2015 tarihli sanık ... Belgüsün'ün yüzüne karşı kurulan hükmün yasa yolu bildiriminde, CMK'nın 263'ncü maddesine göre sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanık ...

Belgüsün tarafından yapılan 29/04/2015 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu; ayrıca dosya içerisinde mevcut olmayan, ancak UYAP kayıtlarında bulunan 21/04/2015 tarihli ve 2014/743 E. 2015/376 K sayılı gerekçeli karar sonrası, mahkemece gerekçeli kararın düzeltilemeden ve kararın gerekçesi yazılmadan sehven onaylandığı belirlenerek 20/05/2015 tarihli ek kararla ikinci kez karar verilmiş ise de; ikinci kez verilen ve gerekçeli karar niteliğinde bulunmayan söz konusu ek kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK.nun 34/1., 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,