Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/7843 K.2019/11181

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında ve hükümde suç adının iş yeri dokunulmazlığını bozma yerine konut dokunulmazlığını bozma olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık ...'ın 21/08/2015 havale tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu isteminde bulunduğu ve Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/02/2016 tarih ve 2012/474 esas -2015/268 karar sayılı ek kararında temyiz talebinin kabulü ve sanık hakkında infazın durdurulmasına karar verildiği anlaşılmış ise de; eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/02/2016 tarih ve 2012/474 esas -2015/268 karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilmekle;

Sanık ...'ın yokluğunda verilen 26/05/2015 tarihli kararın, sanığın yakalama emrine istinaden yakalanıp çıkarıldığı mahkemede alınan 18/07/2013 tarihli sorgusu sırasında bildirdiği en son adresine tebligat çıkarılmadan, MERNİS adresine tebligat çıkarıldığı, sanığın bu adreste bulunmaması üzerine Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre muhtara yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın, 21/08/2015 tarihli temyiz isteminin, öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.