Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/7920 K.2020/173

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında mükerrirliğe esas alınan ilamda da 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre sanıkların müştekinin işyerinin önünde duran sac levha ve malzeme sandığını çaldığının anlaşılması karşısında sanıkların eyleminin TCK’nın 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden ve ek savunma hakkı verilmeden suç vasfında yanılgı sonucu aynı Kanun’un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini