Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/7968 K.2019/17927

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 26/12/2016 tarihli bozma ilamında, 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiğinden ilk kararın bozulduğu, bozma üzerine Mahkemece dosyanın uzlaştırma işlemleri için ...Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosu'na gönderilmesi üzerine,

yapılan tebligat sonrası müştekinin süresinde uzlaşma teklifine cevap vermemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı bildirilmiş ise de, uzlaşma teklif formu ve ihtar yazısının müştekinin doğrudan MERNİS adresine gönderilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre muhtara yapılması nedeniyle tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; müştekiye uzlaşma teklif formu ve ihtar yazısının, önce bilinen en son adresi (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ yapılmak suretiyle uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,