Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/7974 K.2019/15735

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyizi üzerine mahkemenin 23/01/2014 tarihli hükmünün Dairemizin 14/02/2018 tarihli 2015/1491 E., 2018/1230 K. sayılı kararı ile bozulmasından sonra, mahkemece belirlenen hapis cezasından, kesinleşen Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/85 E, 2012/2416 Karar sayılı dosyadaki ceza miktarı mahsup edilerek hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken, asıl ceza miktarı 2 yıl 6 ay olup kısa süreli olmayan hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi mümkün olmadığı halde, hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının önce 6 ay hapis cezasına indirilmesi ve devamında da 3600 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “ Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,