Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/8110 K.2019/10322

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, internet kafede bulunan müştekiden görüşme yapmak için cep telefonunu istediği, müştekinin de telefonu sanığa verdiği ve sanığın iyi çekmediği bahanesi ile konuşarak telefon ile birlikte kafeden ayrıldığı olayda, sanığın eyleminin TCK'nin 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesine göre uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümde kazanılmış hak gözetilerek belirlenen ceza miktarından uygulama maddesi gösterilmemiş ise de, uygulama maddesinin 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi olarak mahallinde ilavesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 143 62, 50/1-a ve 52/2 maddelerine göre belirlenen 7.000,00 TL adli para cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 6.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,