Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/8125 K.2020/371

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre, sanıkların suça konu cezaevinin duvarından çaldıkları su dinamosuyla çıktıkları sırada, tanıkların görmesi ve polisin olay yerine gelene kadar tanıkların sanıkları takip ettiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilerek haklarında TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça konu yerin kullanılmayan eski cezaevi binası olduğu ve bu itibarla iş yeri niteliğinde bulunmadığı ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan beraatleri yerine, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

3- Suça konu işyerine gündüz vakti giren sanıkların eyleminin TCK’nın 116/2 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanun’un 116/1 maddesi ile uygulama yapılması,

4- Hırsızlık suçundan kurulan hükümde “sanıkların kişiliği, olayın oluş şekli, kastın yoğunluğu dikkate alınarak takdiren” alt sınırdan ceza tayin edildiği halde, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde aynı gerekçe ile alt sınırdan ayrılınması suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,