Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/8155 K.2019/8084

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın anahtar uydurmak suretiyle müştekiye ait iş yerinden gece vakti sayılan saat 02.30 sıralarında hırsızlık yapması şeklinde gerçekleşen olayda, 765 sayılı Kanun'un 493/2 maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesine uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 493/2 maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 15 yıllık kesintili dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenmekle yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/2. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 15 yıllık kesintili dava zamanaşımının, (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 5 ay 5 günlük durma süresi de çıkartılarak) 31/03/2002 olan suç tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,