Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/8227 K.2020/952

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-Sanık ... 'in temyiz istemi hakkında yapılan incelemede; Yokluğunda verilen kararın, 21/04/2015 tarihinde ikamet adresinde bizzat sanığa tebliğ edildikten ve sanık cezaevine girdikten sonra mahkemece, sanığa tekrar 23/11/2018 tarihinde gerekçeli karar tebliğ edilmişse de, sanığa ikinci defa yapılan tebliğ, temyiz hakkı vermeyeceğinden, 21/04/2015 tarihinde tebliğ edilen kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 26/11/2018 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde

Dosya içerisindeki görgü ve tespit tutanağı, olay yeri krokisi ve güvenlik kamera görüntülerine göre, müştekinin işyerinin önünde her iki tarafta yaklaşık 2 metre yüksekliğinde beton duvarların bulunduğu, duvarların bitiminde yola bakan ön kısmın açık olduğu, sanığın, her iki duvar arasında kalan iş yeri önündeki bölümden tavan profili, tente çıtası, köşe bent ve lama gibi çeşitli malzemeleri çalması şeklindeki eyleminin, çalınan malzemelerin niteliği de nazara alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması ile;

sanık hakkında hırsızlık suçundan belirlenen 1 yıl hapis cezasının TCK'nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca günlüğü 20,00 TL hesabı ile adli para cezasına çevrilirken 1 yılın 365 gün olduğu gözetilmeden 360 gün kabulü ile 7.300,00 TL yerine 7.200,00 TL adli para cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış; kısa süreli hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin TCK’nın 50/1-a. maddesi yerine aynı Kanun’un 51. maddesi olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olduğu kabul edilmiştir.