Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/8259 K.2019/8873

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan yapılan yargılama sonucunda, Denizli 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2013 tarihli ve 2012/685 E., 2013/245 K. sayılı ilamı ile sanığın TCK’nın 142/1-b maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında Isparta 3 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/05/2010 tarih 2009/166 E., 2010/251 K. sayılı ilamına konu 1 yıl hapis cezası nedeniyle TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, hükmün süresi içinde sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda.

03/06/2015 gün ve 2014/9788 E., 2015/11474 K. sayılı ilâm ile hükmün onanmasına karar verilmiş, sanığın tekerrüre esas alınan sabıka kaydındaki Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2010 tarih ve 2009/166 E., 2010/251 K. sayılı ilamının temyiz edilmeden 22/07/2010 tarihinde kesinleştirildiği,

sanığın sonradan temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 20/06/2016 tarih ve 2016/9730 E., 2016/7895 K. sayılı ilamı ile sanığın temyiz isteminin reddine dair 13/04/2016 tarihli ek kararın kaldırılarak yapılan temyiz incelemesi neticesinde, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi nedeniyle, bu kararın tekerrüre esas alınamayacağı, onun yerine İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2011 tarih ve 2010/369 E., 2011/397 K. Sayılı kararının tekerrüre esas alınması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/04/2019 gün,

KD/2019/31068 sayılı karar düzeltme talebi üzerine CMK'nın 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Sanığın 01/08/2016 tarihli talebi üzerine, mahkemece 02/08/2016 tarihli ek karar ile "sanık hakkında TCK'nın 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlik uygulanmamak sureti ile infaz yapılmasına", sanığın bu karara itirazı üzerine de Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/08/2016 tarihli ve 2016/602 D. İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiş ise de, temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen karar, daha sonra verilen ek karar ile değiştirilemeyeceğinden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin 02/08/2016 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'nın tekerrüre esas alınan Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2010 tarih ve 2009/166 E., 2010/251 K. sayılı ilamının, temyiz edilmediğinden 22/07/2011 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın temyizi üzerine Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 20/06/2016 tarihli, 2016/9730 E., 2016/7895 K. sayılı kararı ile, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiş olması nedeniyle, karar tarihinden sonra kesinleşen bu mahkumiyetin tekerrüre esas alınamayacağı anlaşıldığından, tekerrür hükmü bakımından hükmün düzeltilerek onanması yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin olarak Denizli 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2013 tarihli ve 2012/685 E., 2013/245 K. sayılı kararının onanmasına ilişkin dairemizin 03/06/2015 gün ve 2014/9788 E., 2015/11474 K. sayılı onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'nın tekerrüre esas alınan Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/05/2010 tarih ve 2009/166 E., 2010/251 K. sayılı kararının, karar tarihinden sonra 20/06/2016 tarihinde kesinleşmiş olması nedeniyle TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen ve 20/03/2012 tarihinde kesinleşen, 15/12/2011 tarihli, 2010/328 E., 2011/258 K. sayılı ilam ile verilen erteli 1 yıl hapis cezasının TCK'nın 157/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu,

bunun dışında sanığın daha hafif cezayı içeren İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesince 05/04/2011 tarih, 2010/369 E., 2011/397 K. sayılı ilam ile verilen 10 ay hapis cezasının TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçların 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığının, başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınması gereken Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen ve 20/03/2012 tarihinde kesinleşen, 15/12/2011 tarihli,

2010/328 E., 2011/258 K. sayılı ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,