Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/8300 K.2019/9485

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2004 gün ve 2003/670 E- 2004/617 K sayılı ilamında yer alan 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesindeki hırsızlık suçundan verilip 09.09.2004 tarihinde kesinleşen 1 yıl hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2003 gün ve 2002/774 E- 2003/752 K sayılı ilamına konu 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesindeki hırsızlık suçu nedeniyle verilip 07/01/2004 tarihinde kesinleşen 4 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında İskenderun 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2004 gün ve 2003/670 E- 2004/617 K sayılı ilamında yer alan 765 sayılı TCK'nın 493/1 maddesindeki hırsızlık suçundan verilip 09.09.2004 tarihinde kesinleşen 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,