KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/8387 E., 2019/10305 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hüküm
- Temyiz istemlerinin esastan reddine
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması nedeniyle sanıkların temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz istemlerinin sanıkların olayla ilgilerinin bulunmadığına, yeterli delil toplanmadan eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, verilen ceza miktarının fazla olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143, ve 43/1. maddeleri uyarınca belirlenen 11 yıl 3 ay hapis cezasından aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 9 yıl 4 ay 15 gün hapis yerine hesap hatası sonucu 9 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/8387, K. 2019/10305, 11 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama