Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/8434 K.2020/522

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde müştekiye ait kamyonun mandallı akü kutusunda bulunan iki adet aküden birinin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, tanık ...'un soruşturma aşamasındaki beyanında, daha önceden tanımış olduğu sanık ...'ın müştekinin aracından yanındaki diğer şahısla birlikte akü çaldıklarını gördüğünü, bu şahısların olaydan yarım saat sonra markete girip alışveriş yaptıklarını beyan ettiği, tanığın kovuşturma aşamasındaki 27/11/2014 tarihli beyanı da benzer mahiyette olup, sanık ... ile diğer sanığın müştekiye ait kamyonun akülerini söküp götürdüklerini gördüğünü beyan ettiği,

tanığın olay tarihinde yanında kendisinden başka birisinin bulunup bulunmadığının tespiti için alınan 04/03/2015 tarihli beyanında ise, sanık ...'ın yanındaki diğer sanık ile birlikte aküyü götürdüğünü gördüğünü, akünün alındığı anı görmediğini, tanımadığı bir şahsın haber vermesi ile aküyü götürürken her iki sanığı gördüğünü belirtmesi karşısında; tanığın beyanları arasında sübutu etkileyecek mahiyette bir çelişkinin bulunmadığı,

bu itibarla sanıklarla arasında herhangi bir husumet bulunduğuna dair bir beyan ve delil bulunmayan tanık Mevlüt'ün beyanı, sanıkların suç tarihinde gece vakti saat 00.35 sıralarında müştekinin akülerinin çalındığı kamyonun bulunduğu yerde olduklarına dair güvenlik kamera kayıtlarının bulunması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanıkların üzerlerine atılı hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,